Pse shumë njerëz e keqinterpretojnë motivimin te vetja dhe te të tjerët

2026-03-05 - 13:04

Pse shumë njerëz e keqinterpretojnë motivimin te vetja dhe te të tjerët Shumë njerëz thonë se kanë vështirësi me motivimin, por kur përpiqen ta shpjegojnë problemin, në të vërtetë bëjnë krahasime me të tjerët. Në rrjetet sociale shohin njerëz që nisin biznese, regjistrohen në programe të reja, përfshihen në vullnetarizëm, stërviten për maratona ose shpallin objektiva ambiciozë, duke krijuar përshtypjen se të gjithë të tjerët e kanë jetën të organizuar. Edhe pse shumë e kuptojnë se një pjesë e këtyre historive është e ekzagjeruar, krahasimi mbetet i pashmangshëm. Sipas Forbes, shpesh ajo që duket si motivim është në fakt një keqkuptim i vetë konceptit të motivimit. Marrim si shembull një grua që nga jashtë duket jashtëzakonisht punëtore. Ajo kalon mbi dhjetë orë në ditë përpara kompjuterit në një punë shumë stresuese në sektorin e shitjeve. Sa herë që tregu përkeqësohet dhe ajo humbet vendin e punës, vendos të përqendrohet te një projekt personal: të shkruajë një libër. Ajo është një shkrimtare e talentuar dhe fillon me energji dhe vetëbesim. Për disa javë punon rregullisht, por më pas kritiku i brendshëm bëhet më i fortë, standardet rriten dhe ajo fillon të dyshojë në cilësinë e punës së saj. Me kalimin e kohës entuziazmi fillestar zbehet dhe procesi ndalet. Nga jashtë duket ambicioze dhe e motivuar, veçanërisht kur flet për objektivat e saj. Por nga brenda ajo ndihet e bllokuar dhe e demoralizuar. Duke parë autorë të tjerë që botojnë libra, ajo mendon se ata kanë një motivim më të fortë se ajo. Në realitet, thekson Forbes, problemi nuk është mungesa e motivimit, por mungesa e sistemeve dhe zakoneve që e ndihmojnë të vazhdojë punën. Pse motivimi ngatërrohet me aktivitetin Në shumë mjedise profesionale dhe sociale, aktiviteti i dukshëm shpërblehet dhe interpretohet si provë e motivimit. Megjithatë është shumë më e lehtë të vërehet dikush që është vazhdimisht i zënë sesa të kuptohet niveli real i përkushtimit të tij. Për këtë arsye, shpesh zënia me punë ngatërrohet me progresin e vërtetë. Njerëzit që arrijnë rezultate të qëndrueshme për një kohë të gjatë rrallë mbështeten vetëm te frymëzimi i momentit. Ata krijojnë struktura pune: planifikojnë kohë në kalendar, vendosin objektiva të matshëm, kërkojnë reagime dhe zgjedhin sfida që i shtyjnë të përmirësohen. Ajo që nga jashtë duket si “motivim natyror” është shpesh rezultat i një sistemi të mirëorganizuar. Pse mendojmë se të tjerët janë më të motivuar Studimet mbi krahasimin social tregojnë se njerëzit e matin veten duke u bazuar në informacion të pjesshëm. Individët përjetojnë në kohë reale hezitimet, dyshimet dhe shpërqendrimet e tyre, ndërsa të tjerët i shohin kryesisht përmes veprimeve që zgjedhin të shfaqin, veçanërisht në rrjetet sociale. Meqenëse motivimi është kryesisht një proces i brendshëm, është e lehtë të projektohet vetëbesim aty ku në fakt mund të ketë thjesht disiplinë. Kur përvoja e brendshme krahasohet me rezultatet e dukshme të të tjerëve, përfundimi se ata kanë më shumë motivim bëhet pothuajse i pashmangshëm. Motivimi nuk është gjithmonë entuziazëm Keqkuptimi ndodh edhe në drejtimin tjetër. Shumë njerëz besojnë se janë shumë të motivuar, kur në të vërtetë përjetojnë vetëm entuziazmin e fillimit. Çdo objektiv i ri sjell energji dhe optimizëm, por kjo nuk do të thotë se motivimi do të mbetet i qëndrueshëm. Studimet tregojnë se njerëzit shpesh e mbivlerësojnë sa të qëndrueshëm do të jenë kur puna bëhet më e vështirë. Edhe shpallja e objektivave mund të krijojë një ndjenjë të rreme progresi, sepse vetë fakti që flitet për planet sjell një kënaqësi psikologjike të menjëhershme. Si duket motivimi në praktikë Në praktikë, njerëzit që përparojnë në mënyrë të qëndrueshme presin që emocionet të ndryshojnë dhe ndërtojnë rutina që i mbajnë në lëvizje. Ata e dinë se disa ditë do të jenë më pak produktive dhe për këtë arsye mbështeten te struktura, reagimet dhe përgjegjësia ndaj vetes. Shumë njerëz e nënvlerësojnë motivimin e tyre sepse mendojnë se ai duhet të jetë gjithmonë i fortë dhe i pandërprerë. Në fakt, ndryshimet emocionale janë normale. Diferenca mes atyre që ndalen dhe atyre që përparojnë shpesh qëndron te një gjë e thjeshtë: vazhdimi i punës edhe pasi entuziazmi fillestar është zhdukur. / Forbes