Kriza e heshtur në punë po vjen nga menaxherët mijëvjeçarë, jo nga Brezi Z
2026-02-21 - 10:54
Personi për të cilin duhet të shqetësoheni më shumë nuk është vetëm punonjësi i Brezit Z që “hoqi dorë në heshtje” gjashtë muaj më parë. Është edhe menaxheri 38-vjeçar që ende vjen në punë, drejton mbledhjet, jep rezultate, por ka ndalur së besuari se kjo ka ndonjë rëndësi. Të dhënat e reja të Gallup për angazhimin e punonjësve midis 2020 dhe 2025 tregojnë rënie të fortë te Brezi Z, dhe kjo histori do të dominojë debatin. Por ka diçka tjetër po aq shqetësuese: te mijëvjeçarët më të mëdhenj, sot rreth 37–45 vjeç dhe në role menaxheriale, rënia e angazhimit është pothuajse identike. Perceptimi “eprori im kujdeset për mua si person” ra me 12 pikë te mijëvjeçarët më të mëdhenj, kundrejt 13 pikëve te Brezi Z. Mundësitë për të mësuar dhe për t’u zhvilluar ranë me 11 pikë në të dy grupet. Ndjenja se dikush inkurajon zhvillimin ra me 10 pikë te mijëvjeçarët dhe 9 pikë te Brezi Z. Brezi për të cilin askush nuk shqetësohet po shkëputet me të njëjtin ritëm si brezi për të cilin të gjithë shqetësohen. Por pasojat nuk janë të krahasueshme. Te Brezi Z, rënia shpesh lidhet me mungesën e lidhjes fillestare me misionin e organizatës. Shumë hynë në tregun e punës gjatë pandemisë, në mjedise ku qëllimi dukej abstrakt. Te mijëvjeçarët e mëdhenj, historia është ndryshe. Ata besuan te misioni. E përçuan atë te ekipet e tyre. Dhe më pas panë si organizatat pushonin punonjës duke e quajtur “ristrukturim”, impononin rikthimin në zyrë në emër të “kulturës” ndërsa ndryshonin strukturat. Ata nuk e humbën qëllimin, e panë të zbrazet para syve të tyre. Apatia dhe zhgënjimi prodhojnë të njëjtat përgjigje në sondazhe, por kërkojnë ndërhyrje të ndryshme. Qëllimin mund t’ia transmetosh dikujt që nuk e ka marrë kurrë. Është shumë më e vështirë ta rindërtosh te dikush që e mori, e besoi dhe u ndje i tradhtuar. Në vitin 2025, mijëvjeçarët kanë kaluar zyrtarisht Brezin X si grupi më i madh i menaxherëve në SHBA. Kjo do të thotë se më shumë punonjës të Brezit Z menaxhohen nga mijëvjeçarë se kurrë më parë. Nëse këta menaxherë janë të shkëputur, shkëputja përhapet. Kur një 25-vjeçar ndjehet i pavlerësuar, largohet. Kostoja është rekrutimi. Kur një menaxher 38-vjeçar ndalon së besuari se dikush kujdeset për zhvillimin e tij, dëmi nuk del nga dera, ai shumëzohet. Menaxherët e shkëputur nuk dështojnë vetëm të angazhojnë ekipet. Ata modelojnë shkëputjen si reagimin “realist” ndaj jetës organizative. Kështu rënia e angazhimit bëhet vetë-riprodhuese. Debati i brezave e ka gabim thelbin. Çdo brez etiketohet: Brezi X “cinik”, mijëvjeçarët “të llastuar”, Brezi Z “i shkëputur”. Organizata që prodhon këto rezultate mbetet jashtë vëmendjes. Shkëputja nuk është tipar brezi. Është produkt organizativ. Dhe versioni më i rrezikshëm i saj nuk është i zhurmshëm e i ri që largohet. Është me përvojë, i heshtur dhe ende ulur në karrige. / Forbes